ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

sa'lahmade

เชียงใหม่

เชียงใหม่

      หากมองภาพรวมของงานคราฟต์ของแต่ละจังหวัด จะเห็นได้ว่าแต่ละแห่งมีอัตลักษณ์ที่โดดเด่น กล่าวคือ เชียงใหม่ เปรียบดั่งศูนย์กลางของงานหัตถศิลป์หลากหลายแขนงทั้งงานผ้า งานไม้ งานจักสาน งานปั้น เครื่องประดับ ฯลฯ ทั้งแบบดั้งเดิมจากชุมชน หรือรูปแบบประยุกต์จากคนรุ่นใหม่ รวมทั้งมีสตูดิโองานคราฟต์ และชุมชนงานคราฟต์ ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วทั้งเมือง

สล่า-ผู้ผลิต

อาคารไม้กึ่งปูนที่อำเภอสันกำแพงหลังนี้ เป็นที่ก่อกำเนิดแบรนด์ “ทอบุญ” กระเป๋าที่ทำจากผ้าไทยผสมหนังแท้ที่ได้รับความนิยมทั้งในประเทศไทยและอีกหลายประเทศทั่วโลก ท่ามกลางวิถี Natural Ambient Atelier ล้อมรอบไปด้วยป่าสักให้ความร่มรื่นและเย็นสบาย ด้านหน้าเรือนมีโถงทำงานที่เปิดโล่งให้อากาศถ่ายเทเหมาะสำหรับการทำงานย้อมและทอ
คุณเพชรรัตน์(เจี๊ยบ) และคุณสุจิต(ตี๋) ฉินยี่ ผู้ก่อตั้งแบรนด์ “ภูตะวัน” บอกเล่าให้ฟังอย่างอารมณ์ดีว่าชื่อแบรนด์มีที่มาจากชื่อของลูก ซึ่งก่อนที่จะมาเป็นแบรนด์นี้ คุณเจี๊ยบย้อนหลังให้ฟังว่า เธอเติบโตมาในครอบครัวคนทำงานหัตถกรรมตั้งแต่รุ่นคุณปู่ คุณย่า สืบต่อมาจนถึงรุ่นคุณแม่ที่ทำเฟอร์นิเจอร์ไม้สัก ที่บ้านถวาย
จากงานอดิเรกที่มาจากความชอบในเรื่องงานฝีมือ กลายมาเป็นธุรกิจในแบรนด์ที่ชื่อ TIMA แบรนด์เครื่องประดับที่ก่อตั้งมายาวนานกว่า 25 ปี คุณกิตติมา เอกมหาชัย หรือคุณไก่ เล่าให้ฟังว่าหลังจากที่เรียนจบทางด้านเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ทำงานด้านการตลาดอยู่ระยะหนึ่ง ได้ลาออกจากงานประจำเพื่อไปดูแลครอบครัว ในช่วงนั้นชอบไปร้านหนังสือที่ World Trade Center
เคยคิดไหมว่าถ้าเรามีวัสดุเหลือใช้ เราจะเอาไปทิ้ง ไปขายร้านรับซื้อของเก่าหรือว่าจะเอาไปทำอะไรต่อ แต่สำหรับชายคนนี้ พิชากร ภูเขียว หรือน็อต เป็นผู้หนึ่งที่ให้ความสำคัญและเห็นคุณค่าของวัสดุเหลือใช้ จึงหยิบจับมันมาสร้างสรรค์งานคราฟต์ได้อย่างน่าสนใจเลยทีเดียว มาติดตามเรื่องราวของเขากันว่าเขาคิดอย่างไรถึงนำสิ่งเหล่านี้มาสร้างสรรค์ผลงาน
เมื่อนึกถึงงานไม้ในเชียงใหม่ หลายๆ คนอาจนึกถึงงานเฟอร์นิเจอร์ โต๊ะ ต่าง เตียง ตู้หรือผลิตภัณฑ์จากไม้ชิ้นใหญ่ๆ แต่วันนี้เราจะชวนไปทำความรู้จักกับ “วงศ์พิทักษ์” ผู้ผลิตที่นำไม้มะม่วงมาสร้างสรรค์งานไม้ชิ้นเล็กๆ ให้เป็นของที่ระลึก ของใช้ในบ้าน ที่ทั้งเป็นของใช้และเป็นของตกแต่งบ้านที่สวยงามไปในตัว ไปดูกันว่าเส้นทางการทำงานคราฟต์ของ คุณพิทักษ์ และคุณวนิดา อินทวงศ์ นั้นมีที่มาที่ไปอย่างไร
มือจา คือชื่อสตูดิโอทำเฟอร์นิเจอร์แฮนด์เมด จากไม้เก่าที่ออกแบบและลงมือทำด้วยตัวเองทุกกระบวนการของ ปูน - ระพีพัฒน์ แก้วทิพย์ หนุ่มเชียงใหม่ผู้ไปร่ำเรียนไกลถึงเมืองกรุง หลังเรียนจบทางด้านการออกแบบในสาขาสถาปัตยกรรมไทยก็พบว่า ตัวเองไม่ได้ชอบสายงานด้านนี้ จึงกลับมาอยู่บ้านซึ่งตรงกับช่วงโควิดพอดี สิ่งที่ทำได้คือนั่งดูยูทูปไปเรื่อยๆ จากความชอบงานไม้เป็นทุนเดิม ยิ่งดูก็ยิ่งดำดิ่งลงไปในโลกของงานไม้ มารู้ตัวอีกที โรงรถของที่บ้าน ก็กลายเป็นเวิร์กช็อปขนาดย่อมที่มีอุปกรณ์พร้อมสรรพไปเสียแล้ว
คุณยุจเรศ สุมนา เป็นอีกผู้หนึ่งที่หลงใหลในงานหัตถกรรม โดยเฉพาะงานหัตถกรรมที่เชื่อมโยงกับ ศิลปะ วัฒนธรรมและประเพณีท้องถิ่น ความรักในงานหัตถกรรมเกิดจากการเลี้ยงดูและวิถีชีวิตของครอบครัวที่หล่อหลอมเธอมาตั้งแต่เด็ก อีกทั้งการเติบโตในเชียงใหม่เมืองที่เต็มไปด้วยต้นทุนทางวัฒนธรรม เป็นแรงผลักดันให้เลือกเรียนในสายวิชาที่เกี่ยวข้องกับความสนใจที่เธอมี นั่นก็คือ ภาควิชาศิลปะไทยและวัฒนธรรมสร้างสรรค์ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
“เก้าอี้” เฟอร์นิเจอร์ที่สำคัญชิ้นหนึ่งของบ้านที่จะบ่งบอกรสนิยมของผู้เป็นเจ้าของได้เช่นเดียวกับของตกแต่งอื่นๆ ในบ้าน และแต่ละมุมของบ้านก็ต้องการเก้าอี้ที่แตกต่างกันไป เพราะเฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นสามารถสะท้อนอารมณ์และบรรยากาศของแต่ละพื้นที่ได้ คุณรุ่งโรจน์ วิริยะชน ผู้ก่อตั้ง This is A Chair ก็เป็นผู้หนึ่งที่เคยตามหาเก้าอี้ที่ถูกใจสำหรับตกแต่งรีสอร์ทที่เป็นกิจการของเขาเมื่อหลายปีมาแล้วแต่ก็หาที่ถูกใจไม่ได้ และไม่น่าเชื่อว่าจาก Pain Point หรือปัญหาในวันนั้นกลายมาเป็นจุดเริ่มต้นของ This is A Chair ในวันนี้
สยามรอยัลออคิด เป็นบริษัทที่ผลิตงานหัตถกรรมของเชียงใหม่ที่เก่าแก่บริษัทหนึ่ง ก่อตั้งมานานกว่า 40 ปีแล้ว คุณดนัย เลียวสวัสดิพงศ์ กรรมการผู้จัดการบริษัทสยามรอยัลออคิด เล่าว่าผู้ก่อตั้งและเป็นประธานบริษัทคนแรกคือคุณคุณเรือง นิมมานเหมินทร์ ท่านได้ตั้งโจทย์ให้คุณดนัย ว่าอยากจะผลิตสินค้าที่น้ำหนักเบา ส่งออกได้ และนักท่องเที่ยวสามารถนำกลับไปได้ง่าย และมีอีกโจทย์ที่สำคัญมากคือแรงงานต้องเป็นผู้หญิงเพราะอยากสร้างงานให้กับคนกลุ่มนี้เพราะงานสำหรับผู้หญิงในช่วงนั้นหายาก งานที่มีส่วนใหญ่จะเป็นงานก่อสร้าง งานใช้แรงงานเสียเป็นส่วนใหญ่
ที่โลโก้หรือตราสัญลักษณ์ของ ’carpenter อักษรตัว t ที่ถูกแทนที่ด้วยรูปฆ้อนนั้น คุณวีรดา ศิริพงษ์ หรือคุณแนน ผู้ก่อตั้งต้องการที่จะสื่อถึงความเป็นช่างไม้ตัวจริง เพราะเธอเติบโตมาในครอบครัวที่มีโรงงานเล็กๆ ทำวงกบ ประตู หน้าต่าง ที่อำเภอสันกำแพง ผูกพันและคลุกคลีกับงานของที่บ้านมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเรียนจบด้านสถาปัตยกรรมจากรั้วมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ก็ได้ทำงานเป็นสถาปนิกตามที่ได้ร่ำเรียนมา วันหนึ่งมองไปที่กองเศษไม้ที่สูงท่วมหัวในโรงงาน
ณัฐพล วรรณาภรณ์ หรือ มิก ศึกษาทางด้านเครื่องเคลือบดินเผาโดยตรงจากคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ในช่วงที่เรียนจบยังไม่มีงานที่รองรับมากนัก ประกอบกับสนใจศึกษาด้านการออกแบบ จึงตัดสินใจเรียนต่อด้าน Media Art and Design ที่คณะวิจิตรศิลป์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จบออกมาทำงานด้านการตลาด สื่อสารและโฆษณาอยู่ระยะหนึ่ง ซึ่งงานที่ทำใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับคอมพิวเตอร์ บ่อยครั้งที่จับคีย์บอร์ดเกิดความรู้สึกคิดถึงมือที่เคยปั้นชิ้นงาน
สุมนัสยา โวหาร (จิ๊บ) สำเร็จการศึกษาด้านศิลปะและการออกแบบ จากคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากรในฐานะนักออกแบบและอาจารย์ประจำสาขาวิชาการออกแบบ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นอกจากงานประจำที่คณะวิจิตรศิลป์แล้ว สุมนัสยา สนใจงานหัตถกรรมท้องถิ่นและงานออกแบบร่วมสมัย การปรับใช้วัสดุท้องถิ่นเพื่อแนวทางการออกแบบผลิตภัณฑ์อย่างยั่งยืน สิ่งสำคัญในการทำงานคือการสร้างสะพานการมีส่วนร่วมของชุมชน